Veranderblog

Misschien zou ik nog een 9e en niet tijdsgerelateerde puntje willen toevoegen: je moet ook een héél klein beetje een ego-kikker zijn. Het is belangrijk dat je je ervaringen wil delen met anderen. Je moet dus je eigen mening belangrijk genoeg vinden om te delen met de buitenwereld. Je gaat linken en gelinkt worden. Dat laatste betekent dat je in de spots komt te staan. Dat kan zowel op een positieve als een negatieve manier zijn. Mijn weblog heet niet voor niets Smetty's Soapbox. En er komt nog volk luisteren ook. ;-)

De url naar het weblog van Marc Dupuis klopt niet helemaal. Dit moet zijn: http://weblog.leidenuniv.nl/users/dupuismc/

Ehm, als nummer 10 dan maar: "Betrouwbare en stabiele technische voorzieningen waar je geen omkijken naar hebt en die er voor zorgen dat je je alleen met de inhoud bezig hoeft te houden".... :-( (snif)

Uit het goede bloghout gesneden?
Behoorlijk zwaar weekend achter de rug: van een compleet aangeklede -zij het behoorlijk verouderde- badkamer naar een kale ruimte zonder sanitair, wandtegels, stucwerk of vloertegels. In de komende 3 ? weken hopen we (lees: de ingehuurde vakman) een ...

Wat betreft punt 3: ik ken wel degelijk moeder- en vaderbloggers. bitchphd.blogspot.com bijvoorbeeld en jilltxt.net

@Florine: Klopt, is eigenlijk ook wel logisch. Als jonge vader/moeder leer je met wat minder slaap te kunnen. En een half uurtje eerder wakker zijn dan de kids is voldoende om mail en RSS weg te werken.

Het "een beetje een ego-kikker" moeten zijn, zoals Smetty suggereert voor bloggers, herken ik niet echt terug. Het overgrote merendeel van de bloggers die ik ken is juist erg bescheiden. Als je webloggen als publicatie beschouwt helpt het denk ik inderdaad om te denken dat mensen op je mening zitten te wachten. Maar wanneer je weblogs als conversatie beschouwt is dat geen steekhoudend argument meer. Met mijn weblog ben ik in gesprek met een groep mensen die ik ken. Ik schrijf het niet met een wereldwijd publiek voor ogen. Uiteraard komen er ook onbekenden op mijn blog voorbij, zoals er in de kroeg ook wel eens mensen meeluisteren met een gesprek dat je aan de bar voert, en soms mengen die zich in het gesprek en wordt een nieuw gezicht aan de lijst van gesprekspartners toegevoegd. Ik heb de indruk dat iets dergelijks voor het merendeel van de 22 miljoen blogs die Technorati volgt geldt: ze kennen hun 7 lezers, familie, vrienden, zakelijke relaties, en zijn met hen via het blog in gesprek. (Ik zie bijv. redelijk wat studenten in MSN spaces waar "mam" en "pap" en "zussie" in de commentaren opduiken. De enkele blogs die wel een enorm publiek trekken gedragen zich uiteindelijk inderdaad meer als publicatie. Omdat ze niet met iedereen die langskomt in gesprek kunnen zijn. Je ziet dan dat ze elementen gaan inbouwen die ook terugkomen in tijdschriften etc. Andere/meer advertenties, gastcolumns, diversificatie van onderwerpen etc. Maar onder bijvoorbeeld dat Amerikaanse A-listers zie je dat die ook nadrukkelijk nog een gespreksmodel hebben met een kleine groep anderen, andere A-listers o.a., al vindt dat gesprek dan wel voor een groter deel langs andere kanalen plaats. Ik zou dus zeggen dat je om te bloggen vooral een sociaal dier moet zijn, ipv een egokikker. En hoeveel tijd kost het om je sociaal verbonden te voelen met je omgeving? Hoeveel tijd kost ademhalen?

Tip: beloon je thuisfront af en toe. Ik was mijn SURF OWD tas, de boekenbon en de bonbons 's avonds meteen kwijt (vrijwillig). Dat levert weer wat credits op om 's avonds laat te bloggen ;-).

Voor mij is het een combinatie van af en toe graag iets willen schrijven en kennis willen delen. Op de meeste van die bovenstaande vragen moet ik overigens 'Nee' antwoorden, maar blijkbaar weet ik het online zijn goed te combineren met de rest van mijn leven. Het ego-kikker verhaal kan ik me helemaal niet in vinden, en ik merk ook dat dit voor veel bloggers die ik ken niet opgaat. Het is gewoon voor velen een liefhebberij die helaas soms wat erg veel tijd kost.

Ik blog meestal tussen mijn beeldschermwerk door, wat erop neer komt dat ik eigenlijk iets anders aan het doen moet zijn. De posts bedenk ik op de fiets of als ik iets anders aan het doen ben waar ik niet bij na hoef te denken. Ik schrijf in het engels en probeer zo te schrijven dat het zowel voor kennissen en vrienden als voor onbekenden die via een search bij me terecht komen leuk is om te lezen. Als je elke dag achter de pc zit kun je elke dag bloggen, zo simpel is het, je moet gewoon graag je gedachten kwijt willen en die op kunnen schrijven.

Dave Pollard: What I Would Do If I Weren't Blogging www: blogs.salon.com/0002007/2007/02/19.html#a1785

Drie uur per dag met blogs en rss bezig..., 't lijkt zoveel maar 't is waar, als je tv kijkt is er ook zo een paar uur voorbij.